Conjugation of wystroić
vɘˈstrɔ.it͡ɕubrać kogoś lub coś efektownie, okazale Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wystroić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wystroiłem |
| ty | wystroiłeś |
| on / ona / ono | wystroił |
| my | wystroiliśmy |
| wy | wystroiliście |
| oni / one | wystroili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wystroiłam |
| ty | wystroiłaś |
| on / ona / ono | wystroiła |
| my | wystroiłyśmy |
| wy | wystroiłyście |
| oni / one | wystroiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wystroiło |
Czas przyszły
| ja | wystroję |
| ty | wystroisz |
| on / ona / ono | wystroi |
| my | wystroimy |
| wy | wystroicie |
| oni / one | wystroją |
Tryb rozkazujący
| ty | wystrój |
| my | wystrójmy |
| wy | wystrójcie |