Conjugation of wysrać
ˈvɘ.srat͡ɕto shit out, to drop a deuce, to take a crap Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wysrać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wysrałem |
| ty | wysrałeś |
| on / ona / ono | wysrał |
| my | wysraliśmy |
| wy | wysraliście |
| oni / one | wysrali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wysrałam |
| ty | wysrałaś |
| on / ona / ono | wysrała |
| my | wysrałyśmy |
| wy | wysrałyście |
| oni / one | wysrały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wysrało |
Czas przyszły
| ja | wysram |
| ty | wysrasz |
| on / ona / ono | wysra |
| my | wysramy |
| wy | wysracie |
| oni / one | wysrają |
Tryb rozkazujący
| ty | wysraj |
| my | wysrajmy |
| wy | wysrajcie |