Conjugation of wystać
ˈvɘ.stat͡ɕsynonym of wynieść się (“to move out, to move to another place”) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wystać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wystałem |
| ty | wystałeś |
| on / ona / ono | wystał |
| my | wystaliśmy |
| wy | wystaliście |
| oni / one | wystali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wystałam |
| ty | wystałaś |
| on / ona / ono | wystała |
| my | wystałyśmy |
| wy | wystałyście |
| oni / one | wystały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wystało |
Czas przyszły
| ja | wystoję |
| ty | wystoisz |
| on / ona / ono | wystoi |
| my | wystoimy |
| wy | wystoicie |
| oni / one | wystoją |
Tryb rozkazujący
| ty | wystój |
| my | wystójmy |
| wy | wystójcie |