Conjugation of wystarać
vɘˈsta.rat͡ɕto procure, to obtain (acquire through effort) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wystarać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wystarałem |
| ty | wystarałeś |
| on / ona / ono | wystarał |
| my | wystaraliśmy |
| wy | wystaraliście |
| oni / one | wystarali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wystarałam |
| ty | wystarałaś |
| on / ona / ono | wystarała |
| my | wystarałyśmy |
| wy | wystarałyście |
| oni / one | wystarały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wystarało |
Czas przyszły
| ja | wystaram |
| ty | wystarasz |
| on / ona / ono | wystara |
| my | wystaramy |
| wy | wystaracie |
| oni / one | wystarają |
Tryb rozkazujący
| ty | wystaraj |
| my | wystarajmy |
| wy | wystarajcie |