Conjugation of wysrywać
vɘˈsrɘ.vat͡ɕto shit out, to drop a deuce, to take a crap Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wysrywać |
Czas teraźniejszy
| ja | wysruję |
| ty | wysrujesz |
| on / ona / ono | wysruje |
| my | wysrujemy |
| wy | wysrujecie |
| oni / one | wysrują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wysrywałem |
| ty | wysrywałeś |
| on / ona / ono | wysrywał |
| my | wysrywaliśmy |
| wy | wysrywaliście |
| oni / one | wysrywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wysrywałam |
| ty | wysrywałaś |
| on / ona / ono | wysrywała |
| my | wysrywałyśmy |
| wy | wysrywałyście |
| oni / one | wysrywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wysrywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wysrywał |
| ty | będziesz wysrywał |
| on / ona / ono | będzie wysrywał |
| my | będziemy wysrywali |
| wy | będziecie wysrywali |
| oni / one | będą wysrywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wysrywała |
| ty | będziesz wysrywała |
| on / ona / ono | będzie wysrywała |
| my | będziemy wysrywały |
| wy | będziecie wysrywały |
| oni / one | będą wysrywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wysrywało |
Tryb rozkazujący
| ty | wysruj |
| my | wysrujmy |
| wy | wysrujcie |