Conjugation of wyrecytować
vɘ.rɛ.t͡sɘˈtɔ.vat͡ɕto recite (to repeat aloud some passage, poem or other text) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyrecytować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyrecytowałem |
| ty | wyrecytowałeś |
| on / ona / ono | wyrecytował |
| my | wyrecytowaliśmy |
| wy | wyrecytowaliście |
| oni / one | wyrecytowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyrecytowałam |
| ty | wyrecytowałaś |
| on / ona / ono | wyrecytowała |
| my | wyrecytowałyśmy |
| wy | wyrecytowałyście |
| oni / one | wyrecytowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyrecytowało |
Czas przyszły
| ja | wyrecytuję |
| ty | wyrecytujesz |
| on / ona / ono | wyrecytuje |
| my | wyrecytujemy |
| wy | wyrecytujecie |
| oni / one | wyrecytują |
Tryb rozkazujący
| ty | wyrecytuj |
| my | wyrecytujmy |
| wy | wyrecytujcie |