Conjugation of wyręczać
vɘˈrɛn.t͡ʂat͡ɕto make use of somebody (to have one's work done by somebody else) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wyręczać |
Czas teraźniejszy
| ja | wyręczam |
| ty | wyręczasz |
| on / ona / ono | wyręcza |
| my | wyręczamy |
| wy | wyręczacie |
| oni / one | wyręczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyręczałem |
| ty | wyręczałeś |
| on / ona / ono | wyręczał |
| my | wyręczaliśmy |
| wy | wyręczaliście |
| oni / one | wyręczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyręczałam |
| ty | wyręczałaś |
| on / ona / ono | wyręczała |
| my | wyręczałyśmy |
| wy | wyręczałyście |
| oni / one | wyręczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyręczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wyręczał |
| ty | będziesz wyręczał |
| on / ona / ono | będzie wyręczał |
| my | będziemy wyręczali |
| wy | będziecie wyręczali |
| oni / one | będą wyręczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wyręczała |
| ty | będziesz wyręczała |
| on / ona / ono | będzie wyręczała |
| my | będziemy wyręczały |
| wy | będziecie wyręczały |
| oni / one | będą wyręczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wyręczało |
Tryb rozkazujący
| ty | wyręczaj |
| my | wyręczajmy |
| wy | wyręczajcie |