Conjugation of wynikać
vɘˈɲi.kat͡ɕbyć wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wynikać |
Czas teraźniejszy
| ja | wynikam |
| ty | wynikasz |
| on / ona / ono | wynika |
| my | wynikamy |
| wy | wynikacie |
| oni / one | wynikają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wynikałem |
| ty | wynikałeś |
| on / ona / ono | wynikał |
| my | wynikaliśmy |
| wy | wynikaliście |
| oni / one | wynikali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wynikałam |
| ty | wynikałaś |
| on / ona / ono | wynikała |
| my | wynikałyśmy |
| wy | wynikałyście |
| oni / one | wynikały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wynikało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wynikał |
| ty | będziesz wynikał |
| on / ona / ono | będzie wynikał |
| my | będziemy wynikali |
| wy | będziecie wynikali |
| oni / one | będą wynikali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wynikała |
| ty | będziesz wynikała |
| on / ona / ono | będzie wynikała |
| my | będziemy wynikały |
| wy | będziecie wynikały |
| oni / one | będą wynikały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wynikało |
Tryb rozkazujący
| ty | wynikaj |
| my | wynikajmy |
| wy | wynikajcie |