Conjugation of wynaturzyć
vɘ.naˈtu.ʐɘt͡ɕto degenerate (to cause to lose good or desirable qualities) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wynaturzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wynaturzyłem |
| ty | wynaturzyłeś |
| on / ona / ono | wynaturzył |
| my | wynaturzyliśmy |
| wy | wynaturzyliście |
| oni / one | wynaturzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wynaturzyłam |
| ty | wynaturzyłaś |
| on / ona / ono | wynaturzyła |
| my | wynaturzyłyśmy |
| wy | wynaturzyłyście |
| oni / one | wynaturzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wynaturzyło |
Czas przyszły
| ja | wynaturzę |
| ty | wynaturzysz |
| on / ona / ono | wynaturzy |
| my | wynaturzymy |
| wy | wynaturzycie |
| oni / one | wynaturzą |
Tryb rozkazujący
| ty | wynaturz |
| my | wynaturzmy |
| wy | wynaturzcie |