Conjugation of wynegocjować
vɘ.nɛ.ɡɔˈt͡sjɔ.vat͡ɕosiągnąć coś w drodze negocjacji Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wynegocjować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wynegocjowałem |
| ty | wynegocjowałeś |
| on / ona / ono | wynegocjował |
| my | wynegocjowaliśmy |
| wy | wynegocjowaliście |
| oni / one | wynegocjowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wynegocjowałam |
| ty | wynegocjowałaś |
| on / ona / ono | wynegocjowała |
| my | wynegocjowałyśmy |
| wy | wynegocjowałyście |
| oni / one | wynegocjowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wynegocjowało |
Czas przyszły
| ja | wynegocjuję |
| ty | wynegocjujesz |
| on / ona / ono | wynegocjuje |
| my | wynegocjujemy |
| wy | wynegocjujecie |
| oni / one | wynegocjują |
Tryb rozkazujący
| ty | wynegocjuj |
| my | wynegocjujmy |
| wy | wynegocjujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.