Conjugation of wynarodowić
vɘ.na.rɔˈdɔ.vit͡ɕto denationalize (to strip of nationhood) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wynarodowić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wynarodowiłem |
| ty | wynarodowiłeś |
| on / ona / ono | wynarodowił |
| my | wynarodowiliśmy |
| wy | wynarodowiliście |
| oni / one | wynarodowili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wynarodowiłam |
| ty | wynarodowiłaś |
| on / ona / ono | wynarodowiła |
| my | wynarodowiłyśmy |
| wy | wynarodowiłyście |
| oni / one | wynarodowiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wynarodowiło |
Czas przyszły
| ja | wynarodowię |
| ty | wynarodowisz |
| on / ona / ono | wynarodowi |
| my | wynarodowimy |
| wy | wynarodowicie |
| oni / one | wynarodowią |
Tryb rozkazujący
| ty | wynarodów |
| my | wynarodówmy |
| wy | wynarodówcie |