Conjugation of wykolegować
vɘ.kɔ.lɛˈɡɔ.vat͡ɕto bump, to oust (to force someone, usually by intrigue, to leave a position or to get out of somewhere) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykolegować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykolegowałem |
| ty | wykolegowałeś |
| on / ona / ono | wykolegował |
| my | wykolegowaliśmy |
| wy | wykolegowaliście |
| oni / one | wykolegowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykolegowałam |
| ty | wykolegowałaś |
| on / ona / ono | wykolegowała |
| my | wykolegowałyśmy |
| wy | wykolegowałyście |
| oni / one | wykolegowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykolegowało |
Czas przyszły
| ja | wykoleguję |
| ty | wykolegujesz |
| on / ona / ono | wykoleguje |
| my | wykolegujemy |
| wy | wykolegujecie |
| oni / one | wykolegują |
Tryb rozkazujący
| ty | wykoleguj |
| my | wykolegujmy |
| wy | wykolegujcie |