Conjugation of wykombinować
vɘ.kɔm.biˈnɔ.vat͡ɕto pull, to get up to, to cheat, to trick, to scheme (to do or perform, especially something seen as negative by the speaker) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykombinować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykombinowałem |
| ty | wykombinowałeś |
| on / ona / ono | wykombinował |
| my | wykombinowaliśmy |
| wy | wykombinowaliście |
| oni / one | wykombinowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykombinowałam |
| ty | wykombinowałaś |
| on / ona / ono | wykombinowała |
| my | wykombinowałyśmy |
| wy | wykombinowałyście |
| oni / one | wykombinowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykombinowało |
Czas przyszły
| ja | wykombinuję |
| ty | wykombinujesz |
| on / ona / ono | wykombinuje |
| my | wykombinujemy |
| wy | wykombinujecie |
| oni / one | wykombinują |
Tryb rozkazujący
| ty | wykombinuj |
| my | wykombinujmy |
| wy | wykombinujcie |