Conjugation of wykasztanić
vɘ.kaʂˈta.ɲit͡ɕto shit out, to drop a deuce, to take a crap Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykasztanić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykasztaniłem |
| ty | wykasztaniłeś |
| on / ona / ono | wykasztanił |
| my | wykasztaniliśmy |
| wy | wykasztaniliście |
| oni / one | wykasztanili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykasztaniłam |
| ty | wykasztaniłaś |
| on / ona / ono | wykasztaniła |
| my | wykasztaniłyśmy |
| wy | wykasztaniłyście |
| oni / one | wykasztaniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykasztaniło |
Czas przyszły
| ja | wykasztanię |
| ty | wykasztanisz |
| on / ona / ono | wykasztani |
| my | wykasztanimy |
| wy | wykasztanicie |
| oni / one | wykasztanią |
Tryb rozkazujący
| ty | wykasztań |
| my | wykasztańmy |
| wy | wykasztańcie |