Conjugation of wykazać
vɘˈka.zat͡ɕpokazać, przedstawić, udowodnić, unaocznić (coś w alternatywnie do poprzedniego stanu) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykazać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykazałem |
| ty | wykazałeś |
| on / ona / ono | wykazał |
| my | wykazaliśmy |
| wy | wykazaliście |
| oni / one | wykazali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykazałam |
| ty | wykazałaś |
| on / ona / ono | wykazała |
| my | wykazałyśmy |
| wy | wykazałyście |
| oni / one | wykazały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykazało |
Czas przyszły
| ja | wykażę |
| ty | wykażesz |
| on / ona / ono | wykaże |
| my | wykażemy |
| wy | wykażecie |
| oni / one | wykażą |
Tryb rozkazujący
| ty | wykaż |
| my | wykażmy |
| wy | wykażcie |