Conjugation of wykierować
vɘ.kjɛˈrɔ.vat͡ɕto get into (to be in a particular situation as a result of one's actions) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykierować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykierowałem |
| ty | wykierowałeś |
| on / ona / ono | wykierował |
| my | wykierowaliśmy |
| wy | wykierowaliście |
| oni / one | wykierowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykierowałam |
| ty | wykierowałaś |
| on / ona / ono | wykierowała |
| my | wykierowałyśmy |
| wy | wykierowałyście |
| oni / one | wykierowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykierowało |
Czas przyszły
| ja | wykieruję |
| ty | wykierujesz |
| on / ona / ono | wykieruje |
| my | wykierujemy |
| wy | wykierujecie |
| oni / one | wykierują |
Tryb rozkazujący
| ty | wykieruj |
| my | wykierujmy |
| wy | wykierujcie |