Conjugation of wykiwać
vɘˈki.vat͡ɕrobiąc zmyłki przeprowadzić piłkę omijając zawodnika przeciwnika Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykiwać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykiwałem |
| ty | wykiwałeś |
| on / ona / ono | wykiwał |
| my | wykiwaliśmy |
| wy | wykiwaliście |
| oni / one | wykiwali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykiwałam |
| ty | wykiwałaś |
| on / ona / ono | wykiwała |
| my | wykiwałyśmy |
| wy | wykiwałyście |
| oni / one | wykiwały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykiwało |
Czas przyszły
| ja | wykiwam |
| ty | wykiwasz |
| on / ona / ono | wykiwa |
| my | wykiwamy |
| wy | wykiwacie |
| oni / one | wykiwają |
Tryb rozkazujący
| ty | wykiwaj |
| my | wykiwajmy |
| wy | wykiwajcie |