Conjugation of wyjąć
ˈvɘ.jɔɲt͡ɕwykluczyć kogoś lub coś, wyłączyć, zrobić dla kogoś lub czegoś wyjątek Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyjąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyjąłem |
| ty | wyjąłeś |
| on / ona / ono | wyjął |
| my | wyjęliśmy |
| wy | wyjęliście |
| oni / one | wyjęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyjęłam |
| ty | wyjęłaś |
| on / ona / ono | wyjęła |
| my | wyjęłyśmy |
| wy | wyjęłyście |
| oni / one | wyjęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyjęło |
Czas przyszły
| ja | wyjmę |
| ty | wyjmiesz |
| on / ona / ono | wyjmie |
| my | wyjmiemy |
| wy | wyjmiecie |
| oni / one | wyjmą |
Tryb rozkazujący
| ty | wyjmij |
| my | wyjmijmy |
| wy | wyjmijcie |