Conjugation of wyjałowić
vɘ.jaˈwɔ.vit͡ɕto become barren, to become infertile Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyjałowić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyjałowiłem |
| ty | wyjałowiłeś |
| on / ona / ono | wyjałowił |
| my | wyjałowiliśmy |
| wy | wyjałowiliście |
| oni / one | wyjałowili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyjałowiłam |
| ty | wyjałowiłaś |
| on / ona / ono | wyjałowiła |
| my | wyjałowiłyśmy |
| wy | wyjałowiłyście |
| oni / one | wyjałowiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyjałowiło |
Czas przyszły
| ja | wyjałowię |
| ty | wyjałowisz |
| on / ona / ono | wyjałowi |
| my | wyjałowimy |
| wy | wyjałowicie |
| oni / one | wyjałowią |
Tryb rozkazujący
| ty | wyjałowij |
| my | wyjałowijmy |
| wy | wyjałowijcie |