Conjugation of wyjałowieć
vɘ.jaˈwɔ.vjɛt͡ɕto become barren, to become infertile Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyjałowieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyjałowiałem |
| ty | wyjałowiałeś |
| on / ona / ono | wyjałowiał |
| my | wyjałowieliśmy |
| wy | wyjałowieliście |
| oni / one | wyjałowieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyjałowiałam |
| ty | wyjałowiałaś |
| on / ona / ono | wyjałowiała |
| my | wyjałowiałyśmy |
| wy | wyjałowiałyście |
| oni / one | wyjałowiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyjałowiało |
Czas przyszły
| ja | wyjałowieję |
| ty | wyjałowiejesz |
| on / ona / ono | wyjałowieje |
| my | wyjałowiejemy |
| wy | wyjałowiejecie |
| oni / one | wyjałowieją |
Tryb rozkazujący
| ty | wyjałowiej |
| my | wyjałowiejmy |
| wy | wyjałowiejcie |