Conjugation of wydolić
/vɘˈdɔ.lit͡ɕ/to cope, to manage (to endure the effort or problems associated with an activity and see it through to completion) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wydolić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wydoliłem |
| ty | wydoliłeś |
| on / ona / ono | wydolił |
| my | wydoliliśmy |
| wy | wydoliliście |
| oni / one | wydolili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wydoliłam |
| ty | wydoliłaś |
| on / ona / ono | wydoliła |
| my | wydoliłyśmy |
| wy | wydoliłyście |
| oni / one | wydoliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wydoliło |
Czas przyszły
| ja | wydolę |
| ty | wydolisz |
| on / ona / ono | wydoli |
| my | wydolimy |
| wy | wydolicie |
| oni / one | wydolą |
Tryb rozkazujący
| ty | wydol |
| my | wydolmy |
| wy | wydolcie |