Conjugation of wydorośleć
vɘ.dɔˈrɔ.ɕlɛt͡ɕto become adult, to grow up, to mature Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wydorośleć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wydoroślałem |
| ty | wydoroślałeś |
| on / ona / ono | wydoroślał |
| my | wydorośleliśmy |
| wy | wydorośleliście |
| oni / one | wydorośleli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wydoroślałam |
| ty | wydoroślałaś |
| on / ona / ono | wydoroślała |
| my | wydoroślałyśmy |
| wy | wydoroślałyście |
| oni / one | wydoroślały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wydoroślało |
Czas przyszły
| ja | wydorośleję |
| ty | wydoroślejesz |
| on / ona / ono | wydorośleje |
| my | wydoroślejemy |
| wy | wydoroślejecie |
| oni / one | wydorośleją |
Tryb rozkazujący
| ty | wydoroślej |
| my | wydoroślejmy |
| wy | wydoroślejcie |