Conjugation of wydołać
vɘˈdɔ.wat͡ɕto cope, to manage (to endure the effort or problems associated with an activity and see it through to completion) [with dative] or Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wydołać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wydołałem |
| ty | wydołałeś |
| on / ona / ono | wydołał |
| my | wydołaliśmy |
| wy | wydołaliście |
| oni / one | wydołali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wydołałam |
| ty | wydołałaś |
| on / ona / ono | wydołała |
| my | wydołałyśmy |
| wy | wydołałyście |
| oni / one | wydołały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wydołało |
Czas przyszły
| ja | wydołam |
| ty | wydołasz |
| on / ona / ono | wydoła |
| my | wydołamy |
| wy | wydołacie |
| oni / one | wydołają |
Tryb rozkazujący
| ty | wydołaj |
| my | wydołajmy |
| wy | wydołajcie |