Conjugation of wybrudzić
vɘˈbru.d͡ʑit͡ɕto soil greatly, to make very dirty Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wybrudzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybrudziłem |
| ty | wybrudziłeś |
| on / ona / ono | wybrudził |
| my | wybrudziliśmy |
| wy | wybrudziliście |
| oni / one | wybrudzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybrudziłam |
| ty | wybrudziłaś |
| on / ona / ono | wybrudziła |
| my | wybrudziłyśmy |
| wy | wybrudziłyście |
| oni / one | wybrudziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybrudziło |
Czas przyszły
| ja | wybrudzę |
| ty | wybrudzisz |
| on / ona / ono | wybrudzi |
| my | wybrudzimy |
| wy | wybrudzicie |
| oni / one | wybrudzą |
Tryb rozkazujący
| ty | wybrudź |
| my | wybrudźmy |
| wy | wybrudźcie |