Conjugation of wybrzuszyć
vɘˈbʐu.ʂɘt͡ɕsamoczynnie przybrać wypukły kształt Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wybrzuszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybrzuszyłem |
| ty | wybrzuszyłeś |
| on / ona / ono | wybrzuszył |
| my | wybrzuszyliśmy |
| wy | wybrzuszyliście |
| oni / one | wybrzuszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybrzuszyłam |
| ty | wybrzuszyłaś |
| on / ona / ono | wybrzuszyła |
| my | wybrzuszyłyśmy |
| wy | wybrzuszyłyście |
| oni / one | wybrzuszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybrzuszyło |
Czas przyszły
| ja | wybrzuszę |
| ty | wybrzuszysz |
| on / ona / ono | wybrzuszy |
| my | wybrzuszymy |
| wy | wybrzuszycie |
| oni / one | wybrzuszą |
Tryb rozkazujący
| ty | wybrzusz |
| my | wybrzuszmy |
| wy | wybrzuszcie |