Conjugation of wkupić
ˈfku.pit͡ɕto buy one's way, to worm one's way into (to get somewhere by paying a fee or offering a gift) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wkupić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wkupiłem |
| ty | wkupiłeś |
| on / ona / ono | wkupił |
| my | wkupiliśmy |
| wy | wkupiliście |
| oni / one | wkupili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wkupiłam |
| ty | wkupiłaś |
| on / ona / ono | wkupiła |
| my | wkupiłyśmy |
| wy | wkupiłyście |
| oni / one | wkupiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wkupiło |
Czas przyszły
| ja | wkupię |
| ty | wkupisz |
| on / ona / ono | wkupi |
| my | wkupimy |
| wy | wkupicie |
| oni / one | wkupią |
Tryb rozkazujący
| ty | wkup |
| my | wkupmy |
| wy | wkupcie |