HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← wkurwić — definition

Conjugation of wkurwić

Regular CEFR B1
ˈfkur.vit͡ɕ

aspekt dokonany od: wkurwiać się Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
wkurwić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja wkurwiłem
ty wkurwiłeś
on / ona / ono wkurwił
my wkurwiliśmy
wy wkurwiliście
oni / one wkurwili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja wkurwiłam
ty wkurwiłaś
on / ona / ono wkurwiła
my wkurwiłyśmy
wy wkurwiłyście
oni / one wkurwiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono wkurwiło
Czas przyszły
ja wkurwię
ty wkurwisz
on / ona / ono wkurwi
my wkurwimy
wy wkurwicie
oni / one wkurwią
Tryb rozkazujący
ty wkurw
my wkurwmy
wy wkurwcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary