Conjugation of uwierzytelnić
u.vjɛ.ʐɘˈtɛl.ɲit͡ɕto authenticate, to certify Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uwierzytelnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uwierzytelniłem |
| ty | uwierzytelniłeś |
| on / ona / ono | uwierzytelnił |
| my | uwierzytelniliśmy |
| wy | uwierzytelniliście |
| oni / one | uwierzytelnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uwierzytelniłam |
| ty | uwierzytelniłaś |
| on / ona / ono | uwierzytelniła |
| my | uwierzytelniłyśmy |
| wy | uwierzytelniłyście |
| oni / one | uwierzytelniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uwierzytelniło |
Czas przyszły
| ja | uwierzytelnię |
| ty | uwierzytelnisz |
| on / ona / ono | uwierzytelni |
| my | uwierzytelnimy |
| wy | uwierzytelnicie |
| oni / one | uwierzytelnią |
Tryb rozkazujący
| ty | uwierzytelnij |
| my | uwierzytelnijmy |
| wy | uwierzytelnijcie |