Conjugation of uwieźć
ˈu.vjɛɕt͡ɕto take and drive something or someone, usually by violence Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uwieźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uwiozłem |
| ty | uwiozłeś |
| on / ona / ono | uwiózł |
| my | uwieźliśmy |
| wy | uwieźliście |
| oni / one | uwieźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uwiozłam |
| ty | uwiozłaś |
| on / ona / ono | uwiozła |
| my | uwiozłyśmy |
| wy | uwiozłyście |
| oni / one | uwiozły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uwiozło |
Czas przyszły
| ja | uwiozę |
| ty | uwieziesz |
| on / ona / ono | uwiezie |
| my | uwieziemy |
| wy | uwieziecie |
| oni / one | uwiozą |
Tryb rozkazujący
| ty | uwieź |
| my | uwieźmy |
| wy | uwieźcie |