Conjugation of uwięzić
uˈvjɛw̃.ʑit͡ɕpozbawić wolności, zamknąć w więzieniu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uwięzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uwięziłem |
| ty | uwięziłeś |
| on / ona / ono | uwięził |
| my | uwięziliśmy |
| wy | uwięziliście |
| oni / one | uwięzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uwięziłam |
| ty | uwięziłaś |
| on / ona / ono | uwięziła |
| my | uwięziłyśmy |
| wy | uwięziłyście |
| oni / one | uwięziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uwięziło |
Czas przyszły
| ja | uwiężę |
| ty | uwięzisz |
| on / ona / ono | uwięzi |
| my | uwięzimy |
| wy | uwięzicie |
| oni / one | uwiężą |
Tryb rozkazujący
| ty | uwięź |
| my | uwięźmy |
| wy | uwięźcie |