Conjugation of uwłaszczyć
uˈvwaʂ.t͡ʂɘt͡ɕto gain property rights (to gain ownership of the real estate that one occupies) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uwłaszczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uwłaszczyłem |
| ty | uwłaszczyłeś |
| on / ona / ono | uwłaszczył |
| my | uwłaszczyliśmy |
| wy | uwłaszczyliście |
| oni / one | uwłaszczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uwłaszczyłam |
| ty | uwłaszczyłaś |
| on / ona / ono | uwłaszczyła |
| my | uwłaszczyłyśmy |
| wy | uwłaszczyłyście |
| oni / one | uwłaszczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uwłaszczyło |
Czas przyszły
| ja | uwłaszczę |
| ty | uwłaszczysz |
| on / ona / ono | uwłaszczy |
| my | uwłaszczymy |
| wy | uwłaszczycie |
| oni / one | uwłaszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | uwłaszcz |
| my | uwłaszczmy |
| wy | uwłaszczcie |