Conjugation of uwolnić
uˈvɔl.ɲit͡ɕoswobodzić kogoś z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uwolnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uwolniłem |
| ty | uwolniłeś |
| on / ona / ono | uwolnił |
| my | uwolniliśmy |
| wy | uwolniliście |
| oni / one | uwolnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uwolniłam |
| ty | uwolniłaś |
| on / ona / ono | uwolniła |
| my | uwolniłyśmy |
| wy | uwolniłyście |
| oni / one | uwolniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uwolniło |
Czas przyszły
| ja | uwolnię |
| ty | uwolnisz |
| on / ona / ono | uwolni |
| my | uwolnimy |
| wy | uwolnicie |
| oni / one | uwolnią |
Tryb rozkazujący
| ty | uwolnij |
| my | uwolnijmy |
| wy | uwolnijcie |