HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← utożsamić — definition

Conjugation of utożsamić

Regular CEFR B2
u.tɔʂˈsa.mit͡ɕ

to relate, to identify oneself Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
utożsamić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja utożsamiłem
ty utożsamiłeś
on / ona / ono utożsamił
my utożsamiliśmy
wy utożsamiliście
oni / one utożsamili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja utożsamiłam
ty utożsamiłaś
on / ona / ono utożsamiła
my utożsamiłyśmy
wy utożsamiłyście
oni / one utożsamiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono utożsamiło
Czas przyszły
ja utożsamię
ty utożsamisz
on / ona / ono utożsami
my utożsamimy
wy utożsamicie
oni / one utożsamią
Tryb rozkazujący
ty utożsam
my utożsammy
wy utożsamcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary