HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← utożsamić — definición

Conjugation of utożsamić

Regular CEFR B2
/u.tɔʂˈsa.mit͡ɕ/

to relate, to identify oneself Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
utożsamić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja utożsamiłem
ty utożsamiłeś
on / ona / ono utożsamił
my utożsamiliśmy
wy utożsamiliście
oni / one utożsamili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja utożsamiłam
ty utożsamiłaś
on / ona / ono utożsamiła
my utożsamiłyśmy
wy utożsamiłyście
oni / one utożsamiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono utożsamiło
Czas przyszły
ja utożsamię
ty utożsamisz
on / ona / ono utożsami
my utożsamimy
wy utożsamicie
oni / one utożsamią
Tryb rozkazujący
ty utożsam
my utożsammy
wy utożsamcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary