Conjugation of utracać
uˈtra.t͡sat͡ɕto knock out (to remove the possibility of promotion or out of a position) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | utracać |
Czas teraźniejszy
| ja | utracam |
| ty | utracasz |
| on / ona / ono | utraca |
| my | utracamy |
| wy | utracacie |
| oni / one | utracają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | utracałem |
| ty | utracałeś |
| on / ona / ono | utracał |
| my | utracaliśmy |
| wy | utracaliście |
| oni / one | utracali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | utracałam |
| ty | utracałaś |
| on / ona / ono | utracała |
| my | utracałyśmy |
| wy | utracałyście |
| oni / one | utracały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | utracało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę utracał |
| ty | będziesz utracał |
| on / ona / ono | będzie utracał |
| my | będziemy utracali |
| wy | będziecie utracali |
| oni / one | będą utracali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę utracała |
| ty | będziesz utracała |
| on / ona / ono | będzie utracała |
| my | będziemy utracały |
| wy | będziecie utracały |
| oni / one | będą utracały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie utracało |
Tryb rozkazujący
| ty | utracaj |
| my | utracajmy |
| wy | utracajcie |