HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← utkwić — definition

Conjugation of utkwić

Regular CEFR B1
ˈu.tkfit͡ɕ

aspekt dokonany od: tkwić Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
utkwić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja utkwiłem
ty utkwiłeś
on / ona / ono utkwił
my utkwiliśmy
wy utkwiliście
oni / one utkwili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja utkwiłam
ty utkwiłaś
on / ona / ono utkwiła
my utkwiłyśmy
wy utkwiłyście
oni / one utkwiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono utkwiło
Czas przyszły
ja utkwię
ty utkwisz
on / ona / ono utkwi
my utkwimy
wy utkwicie
oni / one utkwią
Tryb rozkazujący
ty utkwij
my utkwijmy
wy utkwijcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary