Conjugation of utleniać
/uˈtlɛ.ɲat͡ɕ/powodować reakcję chemiczną poprzez łączenie z tlenem lub innym utleniaczem, który przyjmuje elektrony oddawane przez dany pierwiastek (zatem wzrasta wartościowość tego pierwiastka) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | utleniać |
Czas teraźniejszy
| ja | utleniam |
| ty | utleniasz |
| on / ona / ono | utlenia |
| my | utleniamy |
| wy | utleniacie |
| oni / one | utleniają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | utleniałem |
| ty | utleniałeś |
| on / ona / ono | utleniał |
| my | utlenialiśmy |
| wy | utlenialiście |
| oni / one | utleniali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | utleniałam |
| ty | utleniałaś |
| on / ona / ono | utleniała |
| my | utleniałyśmy |
| wy | utleniałyście |
| oni / one | utleniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | utleniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę utleniał |
| ty | będziesz utleniał |
| on / ona / ono | będzie utleniał |
| my | będziemy utleniali |
| wy | będziecie utleniali |
| oni / one | będą utleniali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę utleniała |
| ty | będziesz utleniała |
| on / ona / ono | będzie utleniała |
| my | będziemy utleniały |
| wy | będziecie utleniały |
| oni / one | będą utleniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie utleniało |
Tryb rozkazujący
| ty | utleniaj |
| my | utleniajmy |
| wy | utleniajcie |