Conjugation of utonąć
uˈtɔ.nɔɲt͡ɕzginąć przez zanurzenie się w wodzie i uduszenie się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | utonąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | utonąłem |
| ty | utonąłeś |
| on / ona / ono | utonął |
| my | utonęliśmy |
| wy | utonęliście |
| oni / one | utonęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | utonęłam |
| ty | utonęłaś |
| on / ona / ono | utonęła |
| my | utonęłyśmy |
| wy | utonęłyście |
| oni / one | utonęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | utonęło |
Czas przyszły
| ja | utonę |
| ty | utoniesz |
| on / ona / ono | utonie |
| my | utoniemy |
| wy | utoniecie |
| oni / one | utoną |
Tryb rozkazujący
| ty | utoń |
| my | utońmy |
| wy | utońcie |