Conjugation of usterkiwać
u.stɛrˈki.vat͡ɕto trip (to fall over or stumble over an object as a result of striking it with one's foot) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | usterkiwać |
Czas teraźniejszy
| ja | usterkuję |
| ty | usterkujesz |
| on / ona / ono | usterkuje |
| my | usterkujemy |
| wy | usterkujecie |
| oni / one | usterkują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | usterkiwałem |
| ty | usterkiwałeś |
| on / ona / ono | usterkiwał |
| my | usterkiwaliśmy |
| wy | usterkiwaliście |
| oni / one | usterkiwali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | usterkiwałam |
| ty | usterkiwałaś |
| on / ona / ono | usterkiwała |
| my | usterkiwałyśmy |
| wy | usterkiwałyście |
| oni / one | usterkiwały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | usterkiwało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę usterkiwał |
| ty | będziesz usterkiwał |
| on / ona / ono | będzie usterkiwał |
| my | będziemy usterkiwali |
| wy | będziecie usterkiwali |
| oni / one | będą usterkiwali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę usterkiwała |
| ty | będziesz usterkiwała |
| on / ona / ono | będzie usterkiwała |
| my | będziemy usterkiwały |
| wy | będziecie usterkiwały |
| oni / one | będą usterkiwały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie usterkiwało |
Tryb rozkazujący
| ty | usterkuj |
| my | usterkujmy |
| wy | usterkujcie |