Conjugation of ustosunkować
/u.stɔ.sunˈkɔ.vat͡ɕ/to relate (to make a connection from something to something else) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ustosunkować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ustosunkowałem |
| ty | ustosunkowałeś |
| on / ona / ono | ustosunkował |
| my | ustosunkowaliśmy |
| wy | ustosunkowaliście |
| oni / one | ustosunkowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ustosunkowałam |
| ty | ustosunkowałaś |
| on / ona / ono | ustosunkowała |
| my | ustosunkowałyśmy |
| wy | ustosunkowałyście |
| oni / one | ustosunkowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ustosunkowało |
Czas przyszły
| ja | ustosunkuję |
| ty | ustosunkujesz |
| on / ona / ono | ustosunkuje |
| my | ustosunkujemy |
| wy | ustosunkujecie |
| oni / one | ustosunkują |
Tryb rozkazujący
| ty | ustosunkuj |
| my | ustosunkujmy |
| wy | ustosunkujcie |