Conjugation of usterknąć
uˈstɛrk.nɔɲt͡ɕto trip (to fall over or stumble over an object as a result of striking it with one's foot) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | usterknąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | usterknąłem |
| ty | usterknąłeś |
| on / ona / ono | usterknął |
| my | usterknęliśmy |
| wy | usterknęliście |
| oni / one | usterknęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | usterknęłam |
| ty | usterknęłaś |
| on / ona / ono | usterknęła |
| my | usterknęłyśmy |
| wy | usterknęłyście |
| oni / one | usterknęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | usterknęło |
Czas przyszły
| ja | usterknę |
| ty | usterkniesz |
| on / ona / ono | usterknie |
| my | usterkniemy |
| wy | usterkniecie |
| oni / one | usterkną |
Tryb rozkazujący
| ty | usterknij |
| my | usterknijmy |
| wy | usterknijcie |