HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← uraczyć — definición

Conjugation of uraczyć

Regular CEFR B1
/uˈra.t͡ʂɘt͡ɕ/

aspekt dokonany od: raczyć się Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
uraczyć
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja uraczyłem
ty uraczyłeś
on / ona / ono uraczył
my uraczyliśmy
wy uraczyliście
oni / one uraczyli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja uraczyłam
ty uraczyłaś
on / ona / ono uraczyła
my uraczyłyśmy
wy uraczyłyście
oni / one uraczyły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono uraczyło
Czas przyszły
ja uraczę
ty uraczysz
on / ona / ono uraczy
my uraczymy
wy uraczycie
oni / one uraczą
Tryb rozkazujący
ty uracz
my uraczmy
wy uraczcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary