HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← uraczyć — definition

Conjugation of uraczyć

Regular CEFR B1
uˈra.t͡ʂɘt͡ɕ

aspekt dokonany od: raczyć się Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
uraczyć
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja uraczyłem
ty uraczyłeś
on / ona / ono uraczył
my uraczyliśmy
wy uraczyliście
oni / one uraczyli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja uraczyłam
ty uraczyłaś
on / ona / ono uraczyła
my uraczyłyśmy
wy uraczyłyście
oni / one uraczyły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono uraczyło
Czas przyszły
ja uraczę
ty uraczysz
on / ona / ono uraczy
my uraczymy
wy uraczycie
oni / one uraczą
Tryb rozkazujący
ty uracz
my uraczmy
wy uraczcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary