Conjugation of uratować
u.raˈtɔ.vat͡ɕochronić, ocalić, pomóc komuś uniknąć nieszczęścia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uratować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uratowałem |
| ty | uratowałeś |
| on / ona / ono | uratował |
| my | uratowaliśmy |
| wy | uratowaliście |
| oni / one | uratowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uratowałam |
| ty | uratowałaś |
| on / ona / ono | uratowała |
| my | uratowałyśmy |
| wy | uratowałyście |
| oni / one | uratowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uratowało |
Czas przyszły
| ja | uratuję |
| ty | uratujesz |
| on / ona / ono | uratuje |
| my | uratujemy |
| wy | uratujecie |
| oni / one | uratują |
Tryb rozkazujący
| ty | uratuj |
| my | uratujmy |
| wy | uratujcie |