Conjugation of uradzić
uˈra.d͡ʑit͡ɕto decide upon, to resolve, to settle (to come to a decision about something through deliberation) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uradzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uradziłem |
| ty | uradziłeś |
| on / ona / ono | uradził |
| my | uradziliśmy |
| wy | uradziliście |
| oni / one | uradzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uradziłam |
| ty | uradziłaś |
| on / ona / ono | uradziła |
| my | uradziłyśmy |
| wy | uradziłyście |
| oni / one | uradziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uradziło |
Czas przyszły
| ja | uradzę |
| ty | uradzisz |
| on / ona / ono | uradzi |
| my | uradzimy |
| wy | uradzicie |
| oni / one | uradzą |
Tryb rozkazujący
| ty | uradź |
| my | uradźmy |
| wy | uradźcie |