Conjugation of upuścić
uˈpuɕ.t͡ɕit͡ɕodprowadzić skądś nadmiar płynu lub gazu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | upuścić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | upuściłem |
| ty | upuściłeś |
| on / ona / ono | upuścił |
| my | upuściliśmy |
| wy | upuściliście |
| oni / one | upuścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | upuściłam |
| ty | upuściłaś |
| on / ona / ono | upuściła |
| my | upuściłyśmy |
| wy | upuściłyście |
| oni / one | upuściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | upuściło |
Czas przyszły
| ja | upuszczę |
| ty | upuścisz |
| on / ona / ono | upuści |
| my | upuścimy |
| wy | upuścicie |
| oni / one | upuszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | upuść |
| my | upuśćmy |
| wy | upuśćcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.