Conjugation of uprzytomnić
u.pʂɘˈtɔm.ɲit͡ɕto come back [with dative ‘to whom’] (to return to one's memory) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uprzytomnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uprzytomniłem |
| ty | uprzytomniłeś |
| on / ona / ono | uprzytomnił |
| my | uprzytomniliśmy |
| wy | uprzytomniliście |
| oni / one | uprzytomnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uprzytomniłam |
| ty | uprzytomniłaś |
| on / ona / ono | uprzytomniła |
| my | uprzytomniłyśmy |
| wy | uprzytomniłyście |
| oni / one | uprzytomniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uprzytomniło |
Czas przyszły
| ja | uprzytomnię |
| ty | uprzytomnisz |
| on / ona / ono | uprzytomni |
| my | uprzytomnimy |
| wy | uprzytomnicie |
| oni / one | uprzytomnią |
Tryb rozkazujący
| ty | uprzytomnij |
| my | uprzytomnijmy |
| wy | uprzytomnijcie |