Conjugation of uprzywilejować
u.pʂɘ.vi.lɛˈjɔ.vat͡ɕstać się uprzywilejowanym; zyskać przywileje, uprawnienia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uprzywilejować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uprzywilejowałem |
| ty | uprzywilejowałeś |
| on / ona / ono | uprzywilejował |
| my | uprzywilejowaliśmy |
| wy | uprzywilejowaliście |
| oni / one | uprzywilejowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uprzywilejowałam |
| ty | uprzywilejowałaś |
| on / ona / ono | uprzywilejowała |
| my | uprzywilejowałyśmy |
| wy | uprzywilejowałyście |
| oni / one | uprzywilejowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uprzywilejowało |
Czas przyszły
| ja | uprzywilejuję |
| ty | uprzywilejujesz |
| on / ona / ono | uprzywilejuje |
| my | uprzywilejujemy |
| wy | uprzywilejujecie |
| oni / one | uprzywilejują |
Tryb rozkazujący
| ty | uprzywilejuj |
| my | uprzywilejujmy |
| wy | uprzywilejujcie |