Conjugation of uobecnić
u.ɔˈbɛt͡s.ɲit͡ɕto make clear, to lay out (to show something to someone clearly, to demonstrate something in an obvious way) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uobecnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uobecniłem |
| ty | uobecniłeś |
| on / ona / ono | uobecnił |
| my | uobecniliśmy |
| wy | uobecniliście |
| oni / one | uobecnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uobecniłam |
| ty | uobecniłaś |
| on / ona / ono | uobecniła |
| my | uobecniłyśmy |
| wy | uobecniłyście |
| oni / one | uobecniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uobecniło |
Czas przyszły
| ja | uobecnię |
| ty | uobecnisz |
| on / ona / ono | uobecni |
| my | uobecnimy |
| wy | uobecnicie |
| oni / one | uobecnią |
Tryb rozkazujący
| ty | uobecnij |
| my | uobecnijmy |
| wy | uobecnijcie |