Conjugation of ulecieć
uˈlɛ.t͡ɕɛt͡ɕto dissipate, to evaporate, to vanish into thin air Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ulecieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uleciałem |
| ty | uleciałeś |
| on / ona / ono | uleciał |
| my | ulecieliśmy |
| wy | ulecieliście |
| oni / one | ulecieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uleciałam |
| ty | uleciałaś |
| on / ona / ono | uleciała |
| my | uleciałyśmy |
| wy | uleciałyście |
| oni / one | uleciały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uleciało |
Czas przyszły
| ja | ulecę |
| ty | ulecisz |
| on / ona / ono | uleci |
| my | ulecimy |
| wy | ulecicie |
| oni / one | ulecą |
Tryb rozkazujący
| ty | uleć |
| my | ulećmy |
| wy | ulećcie |