Conjugation of uleczać
uˈlɛ.t͡ʂat͡ɕto cure (to bring a disease or its bad effects to an end) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | uleczać |
Czas teraźniejszy
| ja | uleczam |
| ty | uleczasz |
| on / ona / ono | ulecza |
| my | uleczamy |
| wy | uleczacie |
| oni / one | uleczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uleczałem |
| ty | uleczałeś |
| on / ona / ono | uleczał |
| my | uleczaliśmy |
| wy | uleczaliście |
| oni / one | uleczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uleczałam |
| ty | uleczałaś |
| on / ona / ono | uleczała |
| my | uleczałyśmy |
| wy | uleczałyście |
| oni / one | uleczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uleczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę uleczał |
| ty | będziesz uleczał |
| on / ona / ono | będzie uleczał |
| my | będziemy uleczali |
| wy | będziecie uleczali |
| oni / one | będą uleczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę uleczała |
| ty | będziesz uleczała |
| on / ona / ono | będzie uleczała |
| my | będziemy uleczały |
| wy | będziecie uleczały |
| oni / one | będą uleczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie uleczało |
Tryb rozkazujący
| ty | uleczaj |
| my | uleczajmy |
| wy | uleczajcie |