Conjugation of uleźć
ˈu.lɛɕt͡ɕto drag one's feet a certain amount of distance Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uleźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ulazłem |
| ty | ulazłeś |
| on / ona / ono | ulazł |
| my | uleźliśmy |
| wy | uleźliście |
| oni / one | uleźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ulazłam |
| ty | ulazłaś |
| on / ona / ono | ulazła |
| my | ulazłyśmy |
| wy | ulazłyście |
| oni / one | ulazły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ulazło |
Czas przyszły
| ja | ulezę |
| ty | uleziesz |
| on / ona / ono | ulezie |
| my | uleziemy |
| wy | uleziecie |
| oni / one | ulezą |
Tryb rozkazujący
| ty | uleź |
| my | uleźmy |
| wy | uleźcie |